fbpx

De missie van Zij van Glutenvrij

Toen ik begon met bloggen, bijna 5 jaar geleden had ik een missie. Een missie waarin ik voorzag dat ik en velen met mij Nederland de ogen zouden openen wat betreft de auto-immuunziekte coeliakie en het daarbij behorende onhandige ongezellige op het eerste gezicht moeilijke dieet. Ik blogde voor mezelf, maar vooral voor anderen. Om te leren zien, wat er wel nog kan als je deze ziekte krijgt. Want ja het is een ziekte, of je het nu wel of niet zo benoemt in het dagelijks leven. Nee, we hoeven er geen last van te hebben en daar zit hem de crux. In mijn 100ste blog lees je meer over mijn missie.

Hoe meer mensen weten wat de ziekte inhoudt, hoe makkelijker het voor ons ook wordt en hoe minder wij ons ziek en anders voelen. Een Utopie roepen velen? Nee hoor, want ik heb in andere landen gezien dat het helemaal geen gedoe hoeft te zijn, ons dieet. Dat de gastvrouw zegt: Nee, jij bent toch ook gewoon gast, hoezo extra bedankt voor de moeite? Doe niet zo gek!” En dan word ik altijd een beetje stil en hoopte ik dat ik voor altijd in dat land kan wonen.

Mijn missie ligt voorlopig hier in Nederland en we zijn ook op de goede weg. De mogelijkheden in de supermarkten en in restaurants worden voor ons steeds beter en uitgebreider. Supermarkten begrijpen beter dat ook wij graag een keuze hebben, dat een soort brood of een soort pasta helemaal niet voldoende is, in een maatschappij waar iedereen keuze genoeg heeft en ieders smaak anders is, ook die van de coeliaak. Ik heb al veel zien veranderen, in maar vijf jaar. De Albert Heijn en tegenwoordig de Jumbo met hun eigen glutenvrije huismerk, zijn hele grote voorbeelden. Het aanbod in online winkels neemt steeds meer toe. En de restaurants en lunchgelegenheden hebben inmiddels gezien, dat er een goede markt is voor glutenvrije keuzes. Het valt en staat allemaal met goede voorlichting.

En die voorlichting begint bij het begin, bij de student van nu, de ondernemer van later. En daarom blog ik niet alleen over van alles over glutenvrij en coeliakie, maar geef ik ook gastlessen in het MBO over omgaan met dieetwensen in de horeca. Super waardevol en voor veel studenten een eye-opener. Van glutengedoe, naar servicegerichtheid met als doel alle gasten in de watten te leggen.

Natuurlijk zijn er ook lapzwanserige bedrijven, die ja zeggen en nee doen. Hoe gaan we daar dan mee om? Slechte feedback of kritiek krijgen is nooit leuk, maar om te tuin geleid worden en vervolgens ziek worden is verschrikkelijk en je vertrouwen loopt een deuk op. Plaats je dan meteen een burn op social media? Mijn manier is dat niet. Terug naar de tekentafel en bekijken hoe een ondernemer reageert op het feit wat er is mis gegaan en of hij open staat voor verbetering. Hardleers of onbehoorlijke reactie op jouw feedback? Ja, dan mag je zeker mede-coeliaken waarschuwen om erger te voorkomen.

Vaak gaat het om gebrekkige communicatie of onbegrip uit onwetendheid. Een horeca-ondernemer in hart en nieren wil echt wel met ons meedenken. Ik ga dan ook altijd uit van het goede in de mens en ik zoek van te voren goed uit waar ik het aandurf en waar er goed met mijn vragen wordt omgegaan. Daaruit leid ik zelf veel af. Neem dus altijd het heft in eigen handen is mijn advies, met het inwinnen van informatie.

Kijk eens naar al die glutenvrije Pieten dit jaar, of bedrijven die de glutenvrije oliebol hebben ontdekt. Of kijk hoeveel meer glutenvrije bloggers er inmiddels zijn. Ieder met zijn of haar verhaal, haar kracht, zijn energie. Het komt met ons in Nederland en de coeliakie bewustwording echt wel goed. Benieuwd waar we over 5 jaar staan!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *